Skip navigation.
Home

Επιστολή Δημάρχου Πόρου στον Πρωθυπουργό για το Λιμάνι

Επιστολή, με την οποία εκθέτει την αδιαπραγμάτευτη θέση της κοινωνίας του Πόρου κατά της ιδιωτικοποίησης του λιμανιού του νησιού, απέστειλε στις 22 Οκτωβρίου 2014 ο Δήμαρχος Πόρου Γιάννης Δημητριάδης στον Πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά και στους Υπουργούς Τουρισμού, κ. Όλγα Κεφαλογιάννη και Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Στην επιστολή του, ο Δήμαρχος Πόρου αναφέρει ότι στις 18 Μαΐου 2014 οι δημότες του Πόρου, έδωσαν σαφή εντολή στη νέα δημοτική αρχή να κάνει κάθε απαιτούμενη ενέργεια εντός των πλαισίων της νομιμότητας για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης του λιμανιού και τεκμηριώνει την θέση αυτή στο γεγονός ότι το λιμάνι του Πόρου ταυτίζεται με την κατοικημένη ακτογραμμή του νησιού, αποτελώντας τον αποκλειστικό χώρο κοινόχρηστης χρήσης και κίνησης της τοπικής κοινωνίας. Επιπλέον, ο Δήμαρχος Πόρου καταγγέλλει σοβαρές παραβάσεις της νομοθεσίας από πλευράς ΤΑΙΠΕΔ στο πλαίσιο της προετοιμασίας της ιδιωτικοποίησης και επισημαίνει την ομηρία και αδυναμία νόμιμης και βιώσιμης διαχείρισης, στην οποία έχει περιέλθει το λιμάνι στα δύο και πλέον χρόνια που τα δικαιώματα παραχώρησής του έχουν μεταφερθεί στο ΤΑΙΠΕΔ.


Επίσκεψη Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Νήσων Πόρο – Τροιζηνία

Το Σάββατο 25/10/2014 ο Αντιπεριφερειάρχης Νήσων επισκέφθηκε το κέντρο υγείας Γαλατά Τροιζηνίας και συναντήθηκε με δημοτικούς συμβούλους, τον πρόεδρο και διευθυντή του κέντρου. Συζητήθηκαν τα προβλήματα του κέντρου και ιδιαίτερα η παντελής έλλειψη οδηγών διακομιδών με αποτέλεσμα γιατροί να οδηγούν το ασθενοφόρο εγκαταλείποντας το πόστο τους. Επίσης επισημάνθηκε η έλλειψη διαφόρων ειδικοτήτων όπως γυναικολόγος, παιδίατρος κλπ, καθώς και η έλλειψη αγροτικών γιατρών στα ορεινά χωριά της περιοχής, μερικά των οποίων έχουν να πάνε χρόνια. Συμπερασματικά διαπιστώθηκε πλήρης υποβάθμιση του τομέα υγείας της περιοχής Τροιζηνίας.


Με 12.458 ευρώ πληρώθηκαν για τον Σεπτέμβρη δήμαρχος, αντιδήμαρχος και λοιποί του Δήμου Τροιζηνίας -Μεθάνων

Στο ερώτημα αν πληρώθηκαν ο δήμαρχος, οι αντιδήμαρχοι και οι υπόλοιποι τις αντιμισθίες τους για τον μήνα Σεπτέμβριο σας ενημερώνουμε ότι πληρώθηκε η αντιμισθεία τους από την Ταμειακή Υπηρεσία του Δήμου με το συνολικό ποσό των 12.458,209 ευρώ. Ο δήμαρχος πήρε 2.565,00 ευρώ και οι αντιδήμαρχοι συνολικά 6.143,29 ευρώ.


Επεισόδιο σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου και ερωτήματα περί ηθικής και νομιμότητας

Επεισοδιακή ήταν η τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Τροιζηνίας - Μεθάνων, αφού δημοτικός σύμβλους αποχώρησε από την διαδικασία αποκαλώντας "παράγκα" την πλειοψηφία. Το περιστατικό έγινε όταν ήρθε προς συζήτηση το θέμα της έγκρισης ή όχι της ανάθεσης της εργολαβίας για την αποκατάσταση των βλαβών στην ύδρευση. Η διαδικασία διαπραγμάτευσης ακυρώθηκε ύστερα από την ένσταση του εργολάβου κ. Σταμάτη Τριανταφύλλου. Όμως, θα θέλαμε να πληροφορηθούμε αν ισχύουν τα άρθρα 16, 102 του Ν3669/2008 του κωδικοποιημένου νόμου εκτέλεσης δημοσίων έργων και ειδικότερα στο άρθρο 16 παρ 1 και παρ 6 αναφέρεται σαφώς και σε διαγωνισμούς ακόμη και σε αναθέσεις έργων. Επίσης να επισημναθεί ότι από την νομοθεσία καθορίζονται οι εργολαβικές επιχειρήσεις με βάση τον προϋπολογισμό του έργου και στο άρθρο 102 περιέχονται τα ανώτατα και κατώτατα όρια ανάλογα με την τάξη της εργολαβικής επιχείρησης και συνεπώς οι εργολαβικές επιχειρήσεις που ανήκουν στην 2η τάξη δεν μπορούν να συμμετέχουν, βάσει κατωτάτου ορίου, κάτω από 175.000,00 ευρώ και σύμφωνα με την παράγραφο 2 του 102 άρθρου επειδή το έργο βρίσκεται στο νομό που έχουν έδρα , μπορούν μέχρι το 50% του 175.000,00 ευρώ δηλαδή μέχρι 87.500,00 ευρώ. Το ερώτημα σαφές: Είχαν όλοι οι συμμετέχοντες το δικαίωμα συυμμετοχής; Γιατί αν δεν είχαν πως συμμετείχαν; Ισχύουν τα παραπάνω άρθρα ή όχι; Ποιος θα απαντήσει; ο ημιπαράνομος δήμαρχος, ο πρόεδρος; ο νομικός σύμβουλος; ο τεχνικός σύμβουλος; ο Χατζηπετρής;


Σάββας Ν. Αθανσίου: Χρονολόγιο με τα σημαντικότερα γεγονότα στην Κατοχή: Στα Μέθανα, στον Πόρο και στην Τροιζηνία

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Το κείμενο που ακολουθεί επιχειρεί να καταγράψει τα σημαντικότερα γεγονότα, τους ανθρώπους, τις αιτίες που τα δημιούργησαν με μεγάλη προσοχή και σεβασμό στις οικογένειες των θυμάτων. Θέλω να ζητήσω συγνώμη, εκ των προτέρων, για λάθη, που ίσως να υπάρχουν, αλλά η προσπάθεια μου είναι να υπάρξει διάλογος ώστε να συμπληρωθεί με επάρκεια όλο το απαραίτητο υλικό πριν χαθούν οι μνήμες, δεδομένου ότι ελάχιστοι πλέον ζουν για να περιγράψουν την βαρβαρότητα που βίωσαν. Είναι γεγονός ότι ελάχιστα γραφτά υπάρχουν για την περίοδο 1940 -1944 και ίσως δεν αποδίδουν το εύρος των συγκλονιστικών ημερών της εποχής εκείνης. Ωστόσο, παραμένουν πολύτιμα κείμενα για περαιτέρω έρευνα. Πιθανώς, να υπάρξουν και αντικρουόμενες πληροφορίες και απόψεις γύρω από ορισμένα γεγονότα. Το περίεργο είναι ότι ούτε οι πρωταγωνιστές δεν θέλησαν να αφήσουν τα ιστορικά τους ίχνη, με τα κατορθώματα τους ή και με τα λάθη τους. Προσεκτικά, ας το επιχειρήσουμε εμείς ή τουλάχιστον όσοι θέλουν από εμάς...


π. Σπυρίδων Μ. Σταθάκης: Το ημερολόγιον ενός δωδεκάχρονου παιδιού...

ΤΟΥ π. ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ Μ. ΣΤΑΘΑΚΗ: Το 1942 ήμουν δώδεκα χρονών. Γερμανική Κατοχή. Στον Πόρο ήτο η βάσις των Γερμανών, η λεγόμενη “Κομαντατούρα”. Αυτοί έκαναν έλεγχο από Σπέτσες – Ύδραν ... δηλαδή όλη την θαλάσσια περιοχή. Έλεγχαν όλα τα καίκια που πήγαιναν για Πειραιά και επιστροφή. Είχαν ένα μικρό σιδερένιο καράβι οπλισμένο με δύο βαρέα πολυβόλα πρύμνα – πλώρα. Ερχόταν κάθε πρωί, πλήρωμα είχαν δύο Γερμανούς. Ο ένας ελέγετο Χανς και ο άλλος Αύγουστος. Ο πρώτος ήτο Γερμανός και ο άλλος Αυστριακός. Ένα πρωί ήλθαν στο λιμάνι και έτυχε να ήμουν αφού ψάρευα με ένα καλάμι. Ήταν ημέρα Σάββατο. Ξυπόλυτος, αφού παπούτσια δεν υπήρχαν. Βγήκε ο Αύγουστος να το δέση, εμένα το μάτι έπεσε στη ζωστήρα που είχε κρεμασμένο ένα πιστόλι, εγώ αυτό κοιτούσα επίμονα. Δεν γνωρίζω τι κατάλαβε. Τι σκέφθηκε, τότε γυρίζει και μου έδωσε μία κλωτσιά.


Γιάννης Σουλιώτης: Η Μίνα Διαμαντοπούλου και ο Τζέημς Μέριλ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΟΥΛΙΩΤΗ: Η Μίνα, κόρη Τομπάζη, συγγενής της οικογένειας της Αυστροουγγαρίας Βετσέρα, ανιψιά της ηρωίδας στην υπόθεση Μέγιερλιγκ, Μαρίας Βετσέρα, υπήρξε μια ξεχωριστή, μεγάλη φυσιογνωμία του Πόρου της προπολεμικής, αλλά κυρίως της περιόδου της κατοχής και της μεταπολεμικής, και έχαιρε μεγάλου θαυμασμού, σεβασμού και αγάπης από τους κατοίκους του νησιού για το φιλανθρωπικό της κυρίως έργο. Η Μίνα (Βιλελμίνα) Διαμαντοπούλου το γένος Τομπάζη είναι δισέγγονη του Υδραίου Ναύαρχου και Αρμοστή της Κρήτης Μανόλη Ν. Τομπάζη (1784-1831) που ο τάφος του είναι στο Μοναστήρι του Πόρου.


Οι αναμνήσεις του Μέντη Μποσταντζόγλου όταν υπηρετούσε στον Πόρο το 1040

Ο σκιτσογράφος, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και ζωγράφος Χρύσανθος Μποσταντζόγλου (Μποστ)έγραψε το ακόλουθο κείμενο για τις μέρες του ’40, που υπηρετούσε στον Πόρο:
Το 1940 υπηρετούσα σαν δίοπος πυροβολητής στο Προγυμναστήριο του Πόρου.
Πάνω στην ταράτσα του Διοικητηρίου –το λεγόμενον «Παλατάκι»- και πάνω σ’ ένα σιδερένιο τρίποδο, υπήρχε για την αντιαεροπορική του άμυνα ένα παμπάλαιο μαύρο μυδραλιοβόλο, λάφυρο ποιος ξέρει ποιου πολέμου, που όταν δούλευε «μάγκωνε» συνεχώς και πού και πού για να μην παθαίνει εμπλοκές όταν το χειριζόταν ο υπεύθυνος πυροβολητής (που στην προκειμένη περίπτωση ήμουν εγώ), έπρεπε δυο ναύτες, ένας από τ’ αριστερά κι άλλος από τα δεξιά, να κρατούν την ταινία με τις σφαίρες σε οριζόντια θέση για να αποφεύγονται τα μπλοκαρίσματα. Είχαμε κάνει αρκετές δοκιμές προηγουμένως, το είχαμε λαδώσει, το είχε επιθεωρήσει ο οπλονόμος, αλλά πάντα μας έτρωγε η ανησυχία ότι την κρίσιμη στιγμή δεν θα μας επέτρεπε να κάνουμε ηρωικές πράξεις και θα μας στερούσε τα μετάλλια και τα παράσημα λόγω μη καταρρίψεως αεροσκαφών.


Η απελευθέρωση των εξόριστων αγωνιστριών από το ΕΛΑΝ Αργολίδας

Ο Π. Αρώνης σαν συμπλήρωμα του δημοσιεύματός του στη σελίδα ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ της 31-5-96 με τίτλο "Κίμωλος και εξόριστοι", που αναφερόταν στην απόδραση από το νησί εξορίστων της δικτατορίας Μεταξά, για να μην πέσουν στα χέρια των Γερμανών, γράφει τη συνέχεια της ιστορίας, έτσι όπως του τη μετέφερε ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Σταμάτης Σκούρτης."Υστερα από την ομαδική απόδραση των εξορίστων από την Κίμωλο, έμειναν στο νησί πέντε γυναίκες τις οποίες απελευθέρωσε το ΕΛΑΝ. Ο ίδιος (ο Στ. Σκούρτης) υπηρετούσε τότε στις δυνάμεις του ΕΛΑΝ Αργολίδας και ήταν επικεφαλής στην επιχείρηση που έγινε στις 14 Μάη του 1944, όπως αναφέρει στο βιβλίο του.


Παϊδούση – Παπαντωνίου Γιόνα (Ιωάννα) Μικέ: Η ιστορία του αδελφού της Γιώργου Παπαντωνίου

Παϊδούση – Παπαντωνίου Γιόνα (Ιωάννα) Μικέ (1917-2009): Η Γιόνα Μικέ Παϊδούση, κόρη του γιατρού Απόστολου Παπαντωνίου και της Χρυσούλας Μπέικου, γεννήθηκε στους Δίδυμους της Ερμιονίδας όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα. Φοίτησε στο Αρσάκειο Παρθεναγωγείο και έλαβε το απολυτήριο της από το Καποδιστριακό Γυμνάσιο Ναυπλίου, απόφοιτος του οποίου υπήρξε και ο πατέρας της. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1942. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση ως στέλεχος της ΕΠΟΝ στην Ερμιονίδα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης με υποτροφία του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών· εκεί μελέτησε την αλβανική γλώσσα και λογοτεχνία. Με την λευκή ποδιά η συγγραφέας στην είσοδο του Πατρικού της σπιτιού στα Δίδυμα περίπου το 1943. Φωτογραφία από το βιβλίο, Γιόνα Μικέ Παϊδούση, « Ο Κόκκινος Επιτάφιος », Εκδόσεις Βιβλιόραμα, Αθήνα 2008.